W skrócie: DOI (Digital Object Identifier) to stały, unikalny identyfikator publikacji naukowej — np. 10.1000/xyz123. Nadaje go wydawca; działa jak niezmienny link do artykułu, nawet gdy zmieni się adres strony. DOI podaje się w bibliografii i używa do jednoznacznego odnalezienia pracy.
Numer DOI umieszczasz w bibliografii pracy dyplomowej — zobacz też zasady stylu APA i harwardzkiego.
Co to jest DOI?
DOI to cyfrowy identyfikator dokumentu — trwały numer przypisany publikacji (artykułowi, rozdziałowi, zbiorowi danych). W odróżnieniu od zwykłego adresu URL, DOI się nie zmienia, więc zawsze prowadzi do właściwego dokumentu.
Jak zbudowany jest DOI?
DOI składa się z przedrostka (identyfikuje wydawcę, zaczyna się od „10.”) i przyrostka (identyfikuje konkretny dokument), np. 10.1016/j.przyklad.2024.01.005. Pełny link ma postać https://doi.org/10.1016/….
Jak znaleźć DOI artykułu?
- na stronie artykułu u wydawcy (zwykle przy tytule lub w danych bibliograficznych),
- w bazach (Scopus, Web of Science, Google Scholar),
- w wyszukiwarce Crossref (search.crossref.org).
Jak podać DOI w bibliografii?
W większości stylów DOI podaje się na końcu opisu bibliograficznego jako pełny link https://doi.org/…. Zasady zależą od stylu cytowania — zobacz APA vs Vancouver.
DOI a inne identyfikatory
- DOI — identyfikuje publikację (dokument).
- ORCID — identyfikuje autora.
- ISSN — identyfikuje czasopismo.
Jak zapisać DOI w stylu APA, Vancouver i Chicago
Sposób zapisu numeru DOI zależy od przyjętego stylu cytowania. W stylu APA (autor–data) DOI podaje się na końcu opisu bibliograficznego jako pełny adres, bez kropki na końcu i bez przedrostka „doi:”. Na przykład: Kowalski, J. (2021). Metody badań społecznych. Wydawnictwo Naukowe. https://doi.org/10.1234/abcd.2021.567.
W stylu Vancouver, stosowanym głównie w medycynie i naukach o zdrowiu, DOI zapisujesz na końcu przypisu numerycznego, zwykle w formie „doi: 10.1234/abcd.2021.567”. W stylu Chicago (system klasyczny, przypisy dolne) DOI również umieszcza się na końcu opisu jako pełny odnośnik https://doi.org/… Różnice sprowadzają się do tego, czy używasz przedrostka, czy pełnego adresu — sama wartość identyfikatora jest zawsze taka sama.
Więcej gotowych wzorów zapisu źródeł znajdziesz w poradniku styl APA i harwardzki oraz w zestawieniu APA vs Vancouver.
Co zrobić, gdy artykuł nie ma numeru DOI?
Nie każda publikacja ma przypisany DOI — dotyczy to zwłaszcza starszych artykułów, materiałów konferencyjnych i źródeł internetowych. Gdy numeru brakuje, w opisie bibliograficznym podaj stabilny adres URL strony wydawcy lub repozytorium oraz — w stylach, które tego wymagają — datę dostępu. Unikaj linkowania do wersji roboczych, kopii w serwisach typu academia.edu czy plików PDF krążących poza oficjalnym źródłem, bo takie odnośniki szybko przestają działać.
- Sprawdź stronę wydawcy lub bazę (Crossref, doi.org), zanim uznasz, że DOI nie istnieje.
- Dla źródeł bez DOI podaj trwały URL i — jeśli styl tego wymaga — datę dostępu.
- Preferuj wersję oficjalną (wydawcy) zamiast kopii w serwisach społecznościowych.
Najczęstsze błędy przy zapisie DOI
Do typowych pomyłek należą: dopisywanie kropki bezpośrednio po numerze DOI (co utrudnia kliknięcie odnośnika), mieszanie starego zapisu „doi:10…” z pełnym adresem https://doi.org/, wstawianie spacji wewnątrz identyfikatora oraz kopiowanie DOI razem z fragmentem tekstu strony. Zadbaj też o spójność w całej pracy — jeśli w jednym przypisie używasz pełnego adresu, stosuj tę samą formę we wszystkich pozostałych. Zasady spójnego opisu źródeł opisujemy szerzej w poradniku bibliografia w pracy dyplomowej.
Nadal potrzebujesz pomocy?
Pomagamy przygotować artykuł do publikacji — od wyboru tematu, redakcji po dobór czasopisma i publikacji. Zobacz: jak napisać artykuł naukowy lub naszą pomoc w publikacjach naukowych.
FAQ — DOI
Czy każdy artykuł ma DOI?
Większość artykułów z uznanych czasopism — tak. Starsze publikacje lub materiały spoza baz mogą nie mieć DOI.
Czy DOI można sprawdzić za darmo?
Tak — bezpłatnie w Crossref lub wpisując DOI po adresie https://doi.org/.