W artykule:

, ,

Kwestionariusz INTE — inteligencja emocjonalna (struktura i analiza)

W skrócie: INTE (Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej) to samoopisowe narzędzie mierzące inteligencję emocjonalną w modelu Saloveya i Mayera. Składa się z 33 twierdzeń ocenianych na 5-stopniowej skali Likerta; polską adaptację opracowały A. Jaworowska i A. Matczak. Wynik ogólny to suma punktów (część pozycji punktowana odwrotnie); w analizie liczy się rzetelność (alfa Cronbacha), korelacje i porównania grup.

Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej INTE to jedno z najczęściej wykorzystywanych narzędzi do pomiaru inteligencji emocjonalnej w polskich pracach dyplomowych z psychologii, pedagogiki i zarządzania. W tym artykule wyjaśniamy, co dokładnie mierzy INTE, jak jest zbudowany, kiedy warto go użyć w badaniach własnych oraz jak poprawnie policzyć i opisać wyniki. INTE należy do testów psychologicznych stosowanych w pracach, dlatego jego wybór trzeba uzasadnić celem i pytaniami badawczymi.

Co to jest INTE i co mierzy

INTE (od ang. tytułu narzędzia Schuttego i współpracowników) to samoopisowy kwestionariusz mierzący inteligencję emocjonalną rozumianą jako zdolność do rozpoznawania, rozumienia, wykorzystywania i regulowania emocji — własnych oraz innych osób. Podstawą teoretyczną jest model inteligencji emocjonalnej Saloveya i Mayera. Wynik INTE odzwierciedla ogólny, deklarowany poziom kompetencji emocjonalnych badanego, a nie jego zdolności zmierzone w sposób wykonaniowy (jak w testach maksymalnego wykonania).

Autor i polska adaptacja

Oryginalne narzędzie opracował zespół N. S. Schuttego i współpracowników w 1998 roku. Polskiej adaptacji dokonały Aleksandra Jaworowska i Anna Matczak, a kwestionariusz w polskiej wersji wydaje Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Ponieważ INTE jest narzędziem chronionym prawem autorskim, w pracy dyplomowej korzysta się z oficjalnej wersji i podręcznika, a w opisie metody podaje się pełne dane bibliograficzne adaptacji.

Struktura kwestionariusza INTE

INTE składa się z 33 twierdzeń, do których badany ustosunkowuje się na pięciostopniowej skali Likerta — od 1 (zdecydowanie nie zgadzam się) do 5 (zdecydowanie się zgadzam). Część pozycji jest punktowana odwrotnie, co trzeba uwzględnić przed zsumowaniem wyniku. Wynik ogólny to suma punktów ze wszystkich pozycji; im wyższy, tym wyższy deklarowany poziom inteligencji emocjonalnej. W polskich badaniach obok wyniku ogólnego wyodrębnia się niekiedy dwa czynniki związane z wykorzystywaniem i z rozpoznawaniem emocji, jednak podstawową i najlepiej udokumentowaną miarą pozostaje wynik łączny.

Zastosowanie INTE w pracy dyplomowej

INTE sprawdza się wszędzie tam, gdzie inteligencja emocjonalna jest zmienną główną lub pośredniczącą. Typowe schematy badań to:

  • związek inteligencji emocjonalnej z innymi zmiennymi (np. wypaleniem zawodowym, satysfakcją z pracy, radzeniem sobie ze stresem, poczuciem samooceny);
  • porównanie poziomu inteligencji emocjonalnej między grupami (np. zawodami, płciami, poziomami wykształcenia);
  • inteligencja emocjonalna jako predyktor w modelu regresji.

Wybór INTE warto powiązać z konstrukcją kwestionariusza i metryczką, aby w jednym narzędziu zebrać dane o zmiennych niezależnych (np. staż, stanowisko) potrzebnych do analiz porównawczych.

Jak analizować wyniki INTE

Analizę zaczyna się od klucza: odwrócenia pozycji punktowanych negatywnie i obliczenia wyniku ogólnego (oraz ewentualnych czynników). Dalej stosuje się kolejno:

  1. Statystykę opisową — średnią, odchylenie standardowe, minimum i maksimum wyniku INTE; to element każdej analizy statystycznej w pracy.
  2. Rzetelność — współczynnik alfa Cronbacha dla wyniku ogólnego, aby potwierdzić spójność skali w badanej próbie.
  3. Analizę zależności — najczęściej korelację (r Pearsona lub rho Spearmana) między INTE a innymi zmiennymi ilościowymi.
  4. Porównania grup — test t lub analizę wariancji; dobór testu zależy od liczby grup i rozkładu, co opisujemy w poradniku, jaki test statystyczny wybrać.

Zanim policzysz korelacje i porównania, sprawdź normalność rozkładu wyniku INTE — od niej zależy wybór testów parametrycznych lub nieparametrycznych. Praktyczne wskazówki znajdziesz w tekście o statystyce do pracy magisterskiej.

Potrzebujesz pomocy z analizą wyników INTE?

Jeśli masz już zebrane dane, ale nie wiesz, jak policzyć rzetelność, korelacje czy porównania grup, możemy wykonać dla Ciebie kompletną analizę statystyczną wraz z opisem wyników i interpretacją. Zobacz też pozostałe testy psychologiczne wykorzystywane w pracach, jeśli dobierasz narzędzia do własnego badania.

Rzetelność (spójność wewnętrzną) tej skali ocenia się najczęściej współczynnikiem alfa Cronbacha.