W artykule:

Test Wilcoxona — kiedy stosować i jak interpretować? (przykład)

W skrócie: test Wilcoxona (test kolejności par) to nieparametryczny odpowiednik testu t dla prób zależnych. Porównuje dwa pomiary tych samych osób (np. przed i po), gdy różnice między pomiarami nie mają rozkładu normalnego albo dane są porządkowe. Zamiast średnich analizuje rangi różnic.

Kiedy stosować test Wilcoxona?

Test Wilcoxona stosujesz, gdy porównujesz dwa powiązane pomiary — najczęściej te same osoby zmierzone dwukrotnie:

  • pomiar przed i po (np. poziom wiedzy przed szkoleniem i po nim),
  • dwie oceny tej samej osoby (np. ocena dwóch wariantów produktu),
  • gdy różnice nie mają rozkładu normalnego (sprawdzasz testem Shapiro-Wilka) lub dane są porządkowe (skala Likerta).

Jeśli różnice mają rozkład normalny, użyj parametrycznego testu t-Studenta dla par zależnych. Gdy porównujesz dwie różne grupy osób (nie te same), właściwy jest test Manna-Whitneya. W razie wątpliwości: jaki test statystyczny wybrać.

Test Wilcoxona a test t dla par zależnych

To para testów dla pomiarów powiązanych. Test t dla par zależnych jest parametryczny (wymaga normalności różnic), a test Wilcoxona to jego nieparametryczny odpowiednik — bezpieczniejszy, gdy założenie normalności nie jest spełnione lub dane są porządkowe.

Jak wykonać test Wilcoxona (SPSS, JASP)

SPSS: Analiza → Testy nieparametryczne → Starsze okna dialogowe → 2 próby zależne. Wskaż parę zmiennych (pomiar 1 i pomiar 2) i zaznacz test Wilcoxona. JASP (bezpłatny): T-Tests → Paired Samples T-Test i zaznacz opcję „Wilcoxon signed-rank”. Do opisu wyników podaj mediany obu pomiarów.

Jak zinterpretować wynik

SPSS podaje statystykę Z oraz wartość p.

  • p < 0,05 → różnica między pomiarami jest istotna statystycznie (np. wynik po szkoleniu różni się od wyniku przed).
  • p ≥ 0,05 → brak istotnej różnicy między pomiarami.

Jak opisać wynik w pracy — przykład

W celu sprawdzenia, czy poziom wiedzy zmienił się po szkoleniu, zastosowano test kolejności par Wilcoxona (ze względu na brak rozkładu normalnego różnic). Wykazano istotną statystycznie zmianę: Z = −2,84; p = 0,004. Mediana wyniku wzrosła z 6 (przed) do 8 (po). Oznacza to, że hipoteza H1 zakładająca wzrost poziomu wiedzy po szkoleniu została potwierdzona.

Najczęstsze błędy

  • Użycie testu Wilcoxona dla grup niezależnych — to test dla pomiarów powiązanych; dla różnych osób właściwy jest test Manna-Whitneya.
  • Zastosowanie parametrycznego testu t bez sprawdzenia normalności różnic.
  • Opisywanie średnich zamiast median.
  • Podanie samego p bez statystyki Z i kierunku zmiany.

FAQ — test Wilcoxona

Wilcoxon czy Mann-Whitney?

Wilcoxon — dla dwóch pomiarów tych samych osób (zależnych). Mann-Whitney — dla dwóch różnych, niezależnych grup.

Kiedy test t, a kiedy Wilcoxon?

Gdy różnice między pomiarami mają rozkład normalny — test t dla par zależnych. Gdy nie — test Wilcoxona.

Co opisać w wynikach?

Statystykę Z, wartość p oraz mediany obu pomiarów, żeby pokazać kierunek zmiany.

Masz pomiary przed i po i nie wiesz, którym testem je porównać? Dobierzemy właściwy test, wykonamy analizę i przygotujemy gotowy opis wyników z interpretacją.